پانزدهمین کنفرانس بین المللی روابط عمومی ایران

دوشنبه 30 مهر ماه سال یک هزار و سیصد و نود و هفت در مرکز همایش های سازمان مدیریت صنعتی ایران، پانزدهمین کنفرانس بین المللی روابط عمومی با موضوع «برنامه ریزی بر پایه سناریو در روابط عمومی» در حالی برگزار شد که در جمع اساتید برجسته و اندیشمندان علوم ارتباطات، مدیران و کارشناسان روابط عمومی های نهادها و سازمانهای مختلف، شاهد اعطاء جایزه دکتر نطقی بنیانگذار روابط عمومی در ایران به پروفسور حسن بشیر استاد دانشگاه امام صادق (ع) بودیم. رویدادهایی که پیش از آغاز سخنرانی های علمی کنفرانس، در بخش افتتاحیه بوقوع پیوست. 

در آئین اعطای هفتمین دوره جایزه بین المللی «دکتر نطقی» پدر روابط عمومی ایران به «دکتر حسن بشیر» استاد دانشگاه امام صادق(ع) که با حضور برخی شخصیت های علمی و فرهنگی از جمله دکتر سلطانی فر معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شد، دکتر باقر ساروخانی، دکتر علی‌اکبر جلالی و دکتر سعیدرضا عاملی، دقایقی در خصوص شخصیت علمی نامبرده سخنرانی کردند.

 همچنین در این مراسم شش کتاب علمی ارزشمند رونمایی شد که کتاب اول با موضوع «رویکردهای نوین کاربردی خلاقیت در روابط عمومی" (مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین‌المللی روابط‌عمومی ایران) دارای 12 مقاله ارزشمند حاوی مجموعه آثار و مقالات کنفرانس قبلی یعنی چهاردهمین کنفرانس بین‌المللی روابط عمومی ایران است و کتاب دوم با عنوان «سناریونگاری در روابط عمومی»، کتاب سوم با عنوان "ارتباطات و روابط عمومی"، کتاب چهارم "دستورالعمل قطعی سال 2018 برای اهداف و نتایج کلیدی (OKRs)" است که می تواند به عنوان یک پلتفرم موفقیت برای روابط عمومی های با کارایی بالا مورد استفاده قرار گیرد. کتاب پنجم «تحلیل گفتمان رسانه های جهان» که جلد دوم آن در 3 بخش و 4 فصل تدوین شده و کتاب ششم «مطالعات میان فرهنگی» است که در هشت فصل تنظیم شده است.

 

روزنامه­نگاری سبک زندگی

منبع : گروه ارتباطات اجتماعی دکتر سبیلان اردستانی

صفحه «سبک زندگی» سال 1970 در روزنامه­های آمریکایی نمایان شد، در واقع این سبک برداشتی توسعه یافته از صفحه زنان روزنامه­ها بود. علی­رغم شناخت معنای صفحه «سبک زندگی»، با این حال بیشتر تعاریف روزنامه­ها از این مفهوم همچنان در حال دگرگونی می­باشد به طوری که سردبیران آن را به عنوان چیزی که خوانندگان می­خوانند (و چیزی که تبلیغ­کنندگان حمایت می­کنند) می­شناسند.در بعضی از نشریات، صفحات سبک زندگی را می توان به عنوان صفحه تفریحی یا صفحه ستاره­محور شناخت – چنین تغییراتی در ماهیت صفحه زنان یا صفحه اجتماعی ، تمرکز بر رفتار تروتمندان و متنفذین ندارد. صفحات سبک زندگی گاهی جداگانه و گاهی دسته­بندی شده به عنوان بخشی از صفحات اصلی ثبت می­شود، به هر حال گاهی این صفحات شامل فهرست هیئت تحریریه نمی­شود، علی­رغم­آن دیدن اینکه چگونه ساختار روزنامه با بررسی فهرست­ها در «کتاب سال ناشر و سردبیر» تغییر کرده است، آموزنده است.در میانه دهه سال 1976، بعضی تغییرات در ماهیت صفحه «سبک زندگی» تعریف شد. از بین 1325 روزنامه تنها 48 روزنامه دارای صفحه سردبیر و صفحه سبک زندگی می­باشد که در حقیقت در نه صفحه (سه روزنامه به عنوان سبک زندگی و پنج روزنامه به عنوان زندگی/سبک) مشاهده می­شود. با این وجود، در طول همین سال، 706 سردبیربخش اجتماعی و 758 سردبیر زن ثبت شده بود.

این شاخصه­ها بیانگر این است که تغییر و دگرگونی با ساختارهای قدیمی شروع شده است، همانطور که نام گروهی از سردبیران جدید نظیر ویوا، اٍسکن، تودی، پیپل، اکسنت و استایل نشان می­دهد که انقلابی در صفحه سبک زندگی در روزنامه­ها بوجود آمده است. با این حال لیست سردبیران و ناشران روزنامه­های 30 سال اخیر در 2006، نشان می­دهد که این تغییرات به هیچ وجه انقلاب نیست. اگرچه نگاه تاریخی نشاندهنده این است که بخش­های سبک زندگی در صفحات زنان و اجتماعی تعبیه شده است، این تنها در کلان شهرها یا شهرهای نزدیک به این مناطق واقعیت دارد. برای مثال سال 2006، تنها 152 روزنامه از 1245 روزنامه دارای عنوان سردبیری بخش «سبک زندگی» و همچنین 42 روزنامه به عنوان سردبیران «سبک زندگی» ثبت شده است. 10 روزنامه دیگر به عنوان سردبیران بخش «زندگی» و 17 روزنامه به عنوان سردبیران بخش «سبک» ثبت شده است، سردبیران بخش زنان واجتماعی یک کاهش واقعی را نشان می­دهند، با این حال تعداد آنها به 265 نفر می­رسد. بازگشت دهه تغییر برای بیشتر روزنامه­ها در آستانه قرن جدید رخ داد و نیز تعداد مقالات سردبیران از 48 در سال 1976 به 413 در 2006 تغییر یافته است، با این وجود هنوز بیش از 691 سردبیری بخش زنان و جامعه در سال 1976 ثبت نشده است.

اصول

به استثنای بعضی از صفحات سبک زندگی، فناوری و سرگرمی ، ساختار اصلی روزنامه ها را بیش از یک قرن به خودش اختصاص داده بود. عموماً روزنامه شهری حوزه و صفحات مجزایی برای اخبار، ورزش، افکار عمومی و بازار دارد. دیگر مطالب در سراسر صفحات مختلف منتشر می­شود و اخیراً صفحات با « عنوان خاص» مرسوم شده است. بعضی از تغییرات، نظیر علاقه زیاد به مطالب سرگرمی و سبک زندگی و به همان نسبت کاهش اخبار مهم اجتماعی و محلی اخیراً اتفاق افتاده است. به طوری که ازبخش های هیئت تحریریه مشخص است که هر یک از این بخش­ها از گروهی هیئت تحریریه و سردبیری تشکیل شده است که به خلق و ارائه مطالب برای مخاطبین مختلف خوانندگان روزنامه می پردازند. هر صفحه­ای به وسیله آگهی­های مرتبط با صفحه عمومی حمایت می­شود، در واقع، بعضی از تاریخ­نویسان بر این باورند که این آگهی­ها است که صفحات مختلف را کنترل و هدایت می­کند. آنها نشان می­دهند که زنان به عنوان یک مخاطب، علاقه زیادی به تبلیغات دارند، در حقیقت آگهی دهندگان می­خواهند به پول این زنان برسند، زیرا این موضوع برای تبلیغ­کننده­ها تأیید شده است که در بیشتر خانواده­ها زنان خریدکننده هستند.

افزایش اخبار اجتماعی نشانگر این مسئله بودکه نیاز به توسعه روزنامه­های عامه­پسند بسیار مهم و یک مرحله ضروری برای پوشش صفحه «سبک زندگی» می باشد. روزنامه­های عامه پسند سال 1830 شروع به انتشار مطالب زیادی در زمینه ورزش، جرایم و اخبار اجتماعی کردند. جیمز گوردن بنت از هرالد نیویورک ویلیام اچ. اتری، اولین گزارشگری بود که پوشش اجتماعی حوادث محلی (رقص محلی) را بر عهده داشت و نویسنده اجتماعی بعدی ویلیام برینگر دوباره از هرالد نیویورک بود. پوشش اجتماعی، علاقه­ای تازه در خوانندگان زن ایجاد کرد و به زنان نویسنده کمک کرد تا بهتر در زمینه زندگی­شان بنویسند. یک وقایع­نگار تاریخ روزنامه­نگاری بیان می­کند که زنان معتقد هستند که می توانند با شرایط اجتماعی بالاتری سازگاری یابند. همچنین یک تغییری در توصیفات مفصل زنان مسن درباره حوادث جامعه اتفاق افتاد. و نیز، زنان بر این باورند که بر فراهم سازی نمونه­های شفاهی توانا می­باشند.

جوزف پولیتزر به عنوان اولین ایجاد کننده صفحه زنان معروف می­باشد، با این حال او اولین بار در سال 1886 ستون خاصی را به زنان اختصاص داد. یک مسئله از جهان، در 25 می 1884، صفحه 11، این مقدمه از صفحات زنان (ستون روزنامه جهان زنان) را نشان می­دهد. تا 1890 صفحات زنان یکی از ویژگیهای مشخص روزنامه­های بزرگ بود که اطلاعاتی در زمینه گروه­ها، جامعه و دیگر علایق زنان را منتشر می­کرد. در سراسر کشور، نقش زنان در جامعه نقشی متقاعدکننده در روزنامه­های محلی برای یک موضوع بودند. قدرت مطبوعات عامه و اهمیت فعالیت زنان در اجتماع برای نمایش استعداد و توانایی زنان هماهنگ شده بود. این اولین بار است که زنان اسم خودشان را در مطبوعات می­دیدند و این آغازی برای فعالیت زنان در روزنامه ها بود. یکی از زنان الیزابت مریودر گیلمر بود کسی که تا زمان مرگش (سال 1951) برترین روزنامه­نگار زن آمریکا بود.

تا 1900، صفحات و بخش­های زنان با عناوین «زنان» بخشی از روزنامه­های کلان شهرها بود و روزنامه­های کوچکتر سراسر کشور سریع به آنها پیوست. برای بیش از نیم قرن، عناصر عادی این صفحات مرتبط با مد، غذا، توصیه­های خانوادگی، جامعه و پند و نصیحت بود. با این حال این تغییرات خوشایند هرکسی نبود. روزنامه­نگاران زن برآنند تا مقالات جدی بنویسند و مخاطبین زن را در این زمینه مورد خطاب قرار دهند. تا حدی بدیهی است که نویسندگان بخش زنان از سال 1895 ستون تمسخرآمیز «برای مخاطبین مرد» می­نوشتند. ماریون مازولف عنوان می­کند، در سال 1901، زنان و روشنفکران شکایت ­کردند که صفحات زنان یک «نمونه ناخوشایند» است، که با اخبار کلیشه­ای و اجتماعی بی­فایده پر شده است. این صفحات ممکن است ناخوشایند باشد، با این حال آنها درآمدزا بودند و تبلیغات موجود در آن درآمد بالای داشت.

علی رغم شکایت درباره «حرف­های یاوه» صفحات زنان، در سراسر قرن بیستم در بیشتر روزنامه­ها این یک موضوع متداولی بود. تاکید الینور روزولت که صرفاً با گزارشگران زن کار می­کرد یک امتیاز هم برای ویراستاران زن و هم برای زنانی که مشتاق به گزارشگری اخبار مهم بودند داشت. زنان متخصص مقالات مهمی در زمینه عناوین مهم اجتماعی در دهه 1940 منتشر کردند، بعضی از این تغییرات با افزایش فعالیت­های حرفه­ای زنان در طول جنگ جهانی دوم برجسته شد، با وجود اینکه سال 1950 بنا بود یک چرخشی اساسی در مطالب در زمینه زیبایی، آشپزی، جامعه و مد بوجود بیاید .این امر یک دهه بعد آغاز شد، صفحات زنان در مرکز روزنامه وبخش اجتماعی قرار گرفت. از آنجا که جنبش زنان مقدمه­ای بر تولید اخبار بود و همچنین زنان تقاضای حقوق برابر، مراقبت از فرزندان و غیره داشتند، صفحات مربوط به زنان مطالب و مصاحبه­های جنجالی­تری بیان می­کردند. با این حال بعضی از ویراستاران زن از افزایش اخبار «واقعی» راضی بودند، ظاهراً بعضی­ها این تحولات فرهنگی را نادیده می­گرفتند. روزنامه­ها تعداد زیادی از زنان را به کار گرفتند، با این حال بسیاری از آنها در صفحات زنان فعالیت می­کردند. آنها همچنین مشتاق تغییرات در ماهیت اخبار زنان بودند. در همین زمان تعداد کمی از ویراستاران صفحه زنان علاقمند به فعالیت­ و مبارزاتی بودند که صفخاتشان را از بخش­های کلیشه­ای به گزارش­های موضوعی در زمینه حقوق برابر، مراقبت از بچه­ها و سوء استفاده از همسر تغییر دهند. تضادی در این زمینه پدید آمده بود با این حال از زنان حمایت می شد به طوری که گلوریا استینم با پنهان سازی اخبار در زمینه جنبش­ زنان و در صفحه زنان با این امر مبارزه می­کرد.

Christopher H. Sterling, (2009). "Encyclopedia of Journalism", Sage, P. 850-853

نشریات محلی؛ فرصت ها و چالش ها

منبع :گروه ارتباطات دکتر سبیلان اردستانی

 

شناخت واقعیت های دنیای پیرامون ما، تاحد زیادی میتنی بر تصویری است که رسانه ها و به ویژه مطبوعات ترسیم می کنند. در واقع رسانه ها با نقش اطلاع رسانی، اطلاع یابی، اقناعی و تبلیغی خود به شکل دهی افکار عمومی، مدیریت برداشت و ادراک مخاطبان، انتقال میراث فرهنگی، نظارت بر محیط، ایجاد همبستگی و وفاق اجتماعی و تقویت سرمایه اجتماعی(اعتماد اجتماعی) و به پیش بردن توسعه می پردازند.

نقش عمده مطبوعات محلی در انعکاس واقعیت ها و رویدادهای محلی باید بسیار با اهمیت تلقی شود. زیرا عمده مطبوعات سراسری کشور کمتر امکان و فرصت پرداختن به رویدادها و واقعیات مناطق مختلف کشور پهناور ایران را دارند. از همین رو نقش و رسالت مطبوعات محلی را در بازتاباندن واقعیات و تحولات استانهای مختلف کشور، باید جدی گرفت و با بررسی کارشناسانه،امکان رشد هماهنگ و متوازن این مطبوعات رادر راستای وظیفه اطلاع رسانی فراگیر فراهم ساخت.

به دلیل چند میلتی، چندقومی و چندفرهنگی بودن جامعه ایرانی، مطبوعات محلی به عنوان جزیی از نظام مطبوعاتی و ارتباطی کشور باید به نقش آفرینی پبردازند و با هموار ساختن مسیر توسعه کمی و کیفی، در راستای توسعه پایدار و فراگیر شهروند محور حرکت کنند. در اتنشار مطبوعات محلی باید علاوه بر پدیده های ملی- فرهنگی ایران، باید به پدیده ها و ارزش های فرهنگی، قومی- منطقه ای و محلی نیز توجه کرد ومطبوعاتی با متناسب با چنین ارزشهایی متشر کرد.

به طور کلی در این میان، نشریات محلی در کشوری در حال توسعه مانند ایران ،به عنوان رسانه یی محلی، می توانند، زمینه ای برای بازنمایی واقعیت های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی مردم مناطق باشند. نشریات محلی می توانند به عرصه ای برای بازنمایی هویت های فروملی، محلی و قومی در جامعه چندملیتی و چندفرهنگی ایران تبدیل شوند، چیزی که تاکنون بندرت توانسته به آن جامه عمل بپوشاند.

به نظر می رسد که در دوران کنونی نشریات محلی از علاوه بر فرصت هایی که در بالا به آن اشاره شد، با چالش هایی هم روبرو هستند. یکی از مهمترین این چالش ها، ناتوانی مالی و اقتصاد ضعیف این مطبوعات است که بر محتوای آنها نیز تاثیر اساسی گذاشته است. زمانی که نشریه ای از مشکلات و مسائل مالی رنج می برد، اطلاع رسانی شفاف و فراگیر و نقد و نظارت رسانه ای بر محیط سیاسی و اجتماعی و اقتصادی کمرنگ خواهد شد.در چنین شرایط مطبوعات برای ادامه حیات خود به آگهی روی می آروند که این گرفتن آگهی خود یکی از موانع نقش آفرین واقعی در بازتاب واقعیت ها پیرامونی است و گرفتن آگهی نشریه را به ابزار دست سازمان و یا اشخاص آگهی دهنده تبدیل می کند و شان آن را در حد یک نشریه رپوتاژآگهی پایین می آورد. از سوی دیگر دریافت آگهی خطر سانسور و خودسانسوری و واقعیت گریزی به خاطر منافع اقتصادی در نشریه را نیز افزایش می دهد.در واقع می توان گفت که فقدان استقلال مالی و خوداتکایی اقتصادی نشریه محلی مسئله ای اساسی است و یارانه های ناچیز دولتی هم باری از دوش اینگنه مطبوعات کم نخواهد کرد.

چالش دیگر این است که سرمایه گذاری در حوزه صنعت فرهنگی و فکری مطبوعات در ایران بسیار کم بازده و دیر بازده است. این مسئله دو دلیل دارد: یکی اینکه، ریسک سرمایه گذاری و از دست رفتن سرمایه در زمینه مطبوعات بسیار بالاست. زیرا هم از طرف دولت مورد حمایت قرار نمی گیرد و هم میزان سودهی آن در کوتاه مدت امکانپذیر نیست. لذا بس از مدتی اینگونه نشریات محلی یا پژمرده شده و یا تبدیل به «آگهی نامه» می شوند.مقایسه سرمایه گذاری در زمینه مطبوعات و یک شرکت تولیدی لباس بچه موضوع را قابل فهم تر می کند. برای مثال اگر کسی در زمینه لباس کودک شرکتی تولیدی راه اندازی کند، چشم انداز سود و زیان خود را مبتنی بر نرخ زاد و ولد کودکان در منطقه یا در ایران می سنجد و میزان تولید و فروش احتمالی خود را به صورتی واقع بینانه پیش بینی می کند. اما در حوزه صنعت مطبوعات این چشم انداز بسیار مبهم است.لذا کسانی که در این حوزه سرمایه گذاری می کنند بسیار معدود هستند. دوم اینکه به دلیل غلبه فرهنگ شفاهی بر فرهنگ مکتوب و نهادینه نشدن فرهنگ مطالعه مکتوب در میان مردم ایران، کمتر از مطبوعات چاپی استقبال می کنند و حاضر نیستند آن را در سبد مصرف فرهنگی خانوار خود قرار دهند. برهمین اساس استقبال از رسانه های دیداری و شنیداری را به دلیل شفاهی بودن آن در اولویت قرار می دهند.

چالش اساسی دیگر را می توان فراگیری رسانه شفاهی تلویزیون و رسانه های اجتماعی نوین مانند وبلاگ ها، وب سایتها و شبکه های اجتماعی در میان مخاطبان دانست. این رسانه ها اقتدار سنتی رسانه های مکتوب را به چالش کشیده و به دلیل دسترسی راحت و کم هزینه بودن گوی سبقت را از رقبای سنتی ربوده اند.

چالش دیگر توزیع نامناسب و ناکافی اینگونه نشریات در یک منطقه و محله جغرافیایی

تاریخچه تکنولوژیهای ارتباطی و اطلاعاتی

این نوشته ترجمه لینک زیر می باشد که از انگلیسی به فارسی توسط نگارنده برگردان شده است

The history of communication

قبل از میلاد مسیح :

3500 تا 2500 قبل از میلاد اختراع و توسعه الفبا توسط فینقی ها. توسعه خط میخی توسط سومریان -- پیکتوگراف از حسابهای نوشته شده بر روی لوح های گلی. توسعه خط هیروگلیف مصری.

1775 پیش از میلاد استفاده یونانیان از الفبای صوتی یا اوایی که از چپ به راست نوشته شده است.

1400 سال قبل از میلاد سابقه قدیمی ترین نوشته در چین بر استخوان.

1270 سال قبل از میلاد اولین دانشنامه در سوریه نوشته شده است.

900 قبل از میلاد اولین سرویس پستی بسیار ابتدایی برای استفاده دولت در چین.

776 سال قبل از میلاد اولین استفاده ثبت شده از کبوترهای خانگی مورد استفاده برای ارسال خبر برنده بازی های المپیک به آتن.

530 سال قبل از میلاد یونانیان شروع به ساخت اولین کتابخانه کردند.

500 تا 170 قبل از میلاد استفاده از کاغذ پاپیروس ساخته شده از نی خشک -- استفاده ازاولین سطوح قابل حمل و سبک برای نوشتن.

200 تا 100 قبل از میلاد رسولان و پیغامبران انسانی با پای پیاده یا سوار بر اسب در مصر و چین با ایستگاه های پشتیبانی ساخته شده است. گاهی اوقات ازپیام های آتشین از ایستگاه رله به ایستگاه دیگر به جای انسان استفاده شده است.

105 سال قبل از میلاد Tsai LUN( تسی لوآن) چینی کاغذ را اختراع کرد.

بعد از میلاد مسیح :

14 میلادی ایجاد خدمات پستی پیشرفته تر توسط رومیان.

37 میلادی استفاده از نور خورشید برای ارسال پیام-- اولین استفاده ثبت شده از آینه برای ارسال پیام توسط امپراتور روم.

100 میلادی اولین کتاب های شبه امروزی دست نویس

305 میلادی اولین چاپخانه چوبی اختراع شده در چین -- نمادهای حک شده بر روی یک بلوک چوبی.

1049 میلادی اختراع یه نوع چاپ -- خاک رس -- توسط پی شنگ.

1450 میلادی روزنامه در اروپا ظاهر می شود.

1455 میلادی یوهانس گوتنبرگ ماشین چاپ را با استفاده از حروف متحرک فلزی اختراع کرد.

1560 میلادی اختراع تاریکخانه و دوربین عکاسی اولیه – تصویر ساز اولین.

1650 میلادی انتشاراولین روزنامه -- لایپزیگ.

1714 میلادی ، هنری میل انگلیسی برای اولین بار حق ثبت اختراع برای یک ماشین تحریر را دریافت کرد

1793 میلادی کلود چاپ اختراع وسیله مخابره کردن از راه دور (بصری یا نوری) خط تلگراف.

1814 میلادی ژوزف نیسه فور نیپس اولین تصویر عکاسی را با دستگاه فتوگراف خود ثبت کرد.

1821 میلادی چارلز ویت ستون توانست صدا را در یک جعبه تبدیل امواج صوتی به صدا بصورت آزمایشی به انجام رساند -- ساخت اولین میکروفون.

1831 میلادی اختراع اولین تلگراف الکتریکی توسط جوزف هنری.

1835 میلادی اختراع کد مورس توسط ساموئل مورس.

1843 میلادی ساموئل مورس اولین خط تلگراف الکتریکی راه دور را اختراع کرد. در همین سال الکساندر باین حق انحصاری اختراع اولین دستگاه فکس را دریافت کرد.

1861 میلادی در ایالات متحده از اسب اکسپرس برای تحویل نامه استفاده می شود.

اختراع سینماتوسکوب تو سط کلمن سیلر -- یک ماشین که به بصورت ناگهانی یک سری از عکس ها را بر روی یک صفحه نمایش می داد.

میلادی 1867 شولز امریکایی موفق به ساخت اولین ماشین تحریر و مدرن شد.

میلادی 1876 ثبت اختراعات توماس ادیسون ماندد دستگاه تکثیر -- ماشین کپی. الکساندر گراهام بل اختراع تلفن الکتریکی را به نام خود ثبت کرده است. در همین سال ملویل دیویی نظام رده بندی دهدهی دیویی را برای سفارش کتاب کتابخانه می نویسد.

1877 میلادی ثبت اختراعات توماس ادیسون چون گرامافون -- با استوانه مومی شکل به عنوان رسانه ضبط صدا. در همین سال ادوارد مای بریج عکاسی با سرعت بالا اختراع کرد -- ایجاد اولین تصاویر متحرک.

1887 میلادی اختراع گرامافون توسط امیل برلینر -- سیستم ضبطی که می تواند بارها و بارها بر روی یک صفحه واحد انجام گیرد.

1888 میلادی جورج ایستمن حق انحصاری اختراع دوربین فیلم کداک رول را ازآن خود کرد.

1889 میلادی اختراع ثبت شده تلفن شماره گیری مستقیم یا تلفن تبادل خودکار توسط آلمون استروگر.

1894 میلادی گوگلیلمو مارکونی تلگراف بی سیم را بهبود می بخشد.

1898 میلادی ساخت اولین دستگاه پاسخگوی تلفنی خودکار.

1899 میلادی ولادیمر پولسن، اختراع اولین ضبط مغناطیسی -- با استفاده از نوار مغناطیسی فولادی به عنوان رسانه ضبط -- پایه و اساس برای هر دو، ذخیره سازی داده ها بر روی دیسک و نوار و صنعت ضبط موسیقی است. و در همین سال بلندگو اختراع شد.

1902 میلادی گوگلیلمو مارکونی، انتقال سیگنال های رادیویی از کرن به نیوفاندلند -- اولین سیگنال های رادیویی در سراسر اقیانوس اطلس ارسال شد.

1904 میلادی انتشاراولین کتاب کمیک به طور منظم.

1906 میلادی لی دفروست، اختراع لوله تقویت کننده الکترونیکی و یا لامپ سه قطبی -- این به با کمک سیگنال های الکترونیکی به تقویت بهبود ارتباطات الکترونیکی و تلفن و رادیوهای جهانی.

1910 میلادی توماس ادیسون اولین تصاویر متحرک سخنگو را نشان داد.

1914 میلادی اولین تلفن قاره پیما راه اندازی شد.

1916 میلادی راه اندازی رادیوهای نسل اول -- ایستگاه های مختلف.

1923 میلادی تلویزیون (لامپ اشعه کاتدی) توسط کوزما. در همین سال ولادیمیر زوریکین اولین دوربین تلویزیون را اختراع کرد.

1925 میلادی جان لوجی بیرد، انتقال اولین سیگنال های آزمایشی تلویزیونی صورت گرفت.

1926 میلادی استودیوی برادران وارنر راهی را برای ضبط صدا به طور جداگانه از خود فیلم بر روی دیسک های بزرگ و هماهنگی صدا و تصویر به هنگام پخش یافتند – یعنی کار قبلی توماس ادیسون را توسعه دادند.

1927 میلادی دو شبکه رادیویی NBC شروع به کار کردند. CBS تاسیس شد. پخش برنامه های تلویزیونی برای اولین بار در انگلستان آغاز شد. انتشار موفقیت آمیز "خواننده جاز" برادران وارنر، انتشار اولین فیلم ناطق.

1930 میلادی محبوبیت پخش رادیویی یا "عصر طلایی" رادیو . در همین سال برنامه های تلویزیونی در ایالات متحده برای بار اول پخش شد. سیستم" Movietone" یعنی ضبط آهنگ های صوتی بر روی فیلم اختراع شد.

1934 میلادی جوزف بگان، اختراع ضبط صوت پخش کننده برای اولین بار برای -- اولین ضبط مغناطیسی اختراع شد.

1938 میلادی پخش برنامه های تلویزیونی با قابلیت ضبط و ویرایش -- و نه فقط به صورت زنده

1939 میلادی پخش برنامه های تلویزیونی برنامه ریزی شده آغاز شد.

1944 میلادی ورود کامپیوتر های دانشگاه هاروارد به عرصه خدمات عمومی قرار -- دولتی -- آغاز عمر علوم اطلاعات و ارتباطات.

1948 میلادی اختراع سیستم ضبط طولانی -- 33 دور در دقیقه. اختراع ترانزیستور -- امکان کوچک سازی دستگاه های الکترونیکی بالاخص رادیو.

1949 میلادی شبکه تلویزیونی در ایالات متحده شروع می شود. اختراع دستگاه ضبط 45 دور در دقیقه.

1951 میلادی اولین رایانه تجاری به فروش رسید.

1957 میلادی شورویها نخستین سفینه را بنام اسپوتنیک به فضا پرتاب می کنند

1962 میلادی ماهواره ارتباطاتی تله استار به فضا پرتاب می شود

1958 میلادی چستر کارلسون، اختراع دستگاه فتوکپی و یا دستگاه زیراکس. اختراع مدار مجتمع -- امکان کوچک سازی بیشتر از دستگاه های الکترونیکی و رایانه است.

1963 میلادی اختراع کد پستی در ایالات متحده.

1966 میلادی اختراع زیراکس Telecopier توسط Xerox-- اولین دستگاه فکس موفق.

1969 میلادی پروژه ARPANET -- اینترنت اولین بار آغاز شده است.

1971 میلادی فلاپی دیسک کامپیوتر اختراع شد. اختراع ریزپردازنده -- بر روی یک تراشه کامپیوتری در نظر گرفته شد.

1972 میلادی HBO اختراع خدمات تلویزیون های کابلی پولی.

1976 میلادی کامپیوتر خانگی توسط شرکت اپل آی اختراع شد.

برنامه نویسی سراسری -- از طریق ماهواره و اجرا شده توسط تد ترنر.

1979 میلادی اولین شبکه های ارتباطی تلفن همراه در ژاپن آغاز شده..

1980 میلادی سونی واکمن اختراع شد.

1981 میلادی شرکت IBM PC برای اولین بار به فروش می رسد. لپ تاپ اول بار برای عموم مردم به فروش می رسد. موس کامپیوتر به طور منظم بخشی از کامپیوتر می شود.

1983 میلادی مجله تایم کامپیوتر را بعنوان مرد سال بر می گزیند. اولین شبکه تلفن همراه در ایالات متحده آغاز به کار می کند.

1984 میلادی اپل مکینتاش را منتشر می کند. کامپیوتر های شخصی IBM AT وارد بازار می شوند.

1985 میلادی تلفن همراه در خودروها مورد استفاده گسترده قرار می گیرد. CD - ROM ها در کامپیوتر مورد استفاده قرار می گیرد.

1994 میلادی دولت ایلات متحده امریکا کنترل اینترنت را رها کرده و اینترنت وارد حوزه عمومی می شود و WWW متولد می شود – ارتباطات مجازی متولد می شود

درخواست مساعدت یک همکلاسی

لطفاْاگر می توانید کمک ایشان کنید

امروزه تلویزیون، فارغ از فواید مهمی که به عنوان یک ابزار ارتباطی دارد تأثیرات منفی غیر قابل چشم پوشی نیز دارد به همین سبب برآنیم تا طی پژوهشی به کمک شما دوست گرامی، به بررسی اثرات حذف تلویزیون به مدت دو هفته در خانواده‌ها پرداخته تا دریابیم در نبود تلویزیون چه انفاقی در خانواده می افتد.

مراحل انجام این پژوهش:

1-     اعلام داوطلبی از سوی خانواده ها با پر کردن اطلاعات زیر.

2-     شرکت در جلسه مشترک خانواده ها برای انجام گفتگوی توجیهی و هماهنگی لازم افراد شرکت کننده. (حضور سرپرست خانوار ضروری است.)

3-     انجام مصاحبه اولیه ( محل مصاحبه متعاقبا اعلام خواهد شد.)

4-     مشخص شدن دوره خاموش کردن تلویزیون و ماهواره به مدت دو هفته ( تبصره: خانواده هایی که به هر دلیلی نتوانند به  مدت دوهفته تلویزیون تماشا نکنند پس از اطلاع دادن به مسئول تحقیق و قدردانی لازم از پژوهش حذف خواهند شد.)

5-     مصاحبه پایانی

 

نام خانوادگی	تعداد اعضای خانواده				میزان فعلی تماشای تلویزیون	شماره تماس	ایمیل
	پدر	مادر	فرزندان	سایر

 

                                                                                                                                                   با سپاس فراوان 

                                                                                                                                                    زهرا خلیلی   ایمیل :      [e-mail]                                                               

شماره جدید پژوهش‌های ارتباطی

 مرکز تحقیقات صدا و سیما شماره ۶۵ (بهار ۱۳۹۰) فصلنامه پژوهش‌های ارتباطی را با موضوع «مدیریت رسانه» منتشر کرد.
عناوین مقالات ارائه شده در این شماره فصلنامه عبارت است از:
● مفهوم‌سازی خط‌مشی‌گذاری رسانه‌ای: شناسایی مؤلفه‌ها، فرایند و حوزه عمل / داتیس خواجه‌ئیان
● مدیریت استراتژیک رسانه و ارائه مدل مفهومی جدید (ملاحظاتی بر کاربست مدل‌های مرسوم در سازمان‌های رسانه‌ای) / دکتر عبدالعلی علی‌عسگری و سیدامیرحسین مکبری
● الگوی مدیریت منظومه‌ای رسانه‌ها بر اساس کارکردهای آرمانی آنها در تراز جامعه دانایی / دکتر محمدصادق ضیائی، دکتر طاهر روشندل اربطانی، دکتر حسن خجسته و دکتر حسین مستقیمی
● طراحی الگوی توانمندسازی منابع انسانی در رسانه ملی / دکتر سیدمرتضی موسویان
● طراحی مدل مفهومی سنجش متوازن عملکرد در رسانه ملی مورد مطالعه (شبکه خبر سیما) / دکتر علی رضائیان، دکتر عباسعلی حاج کریمی، دکتر عادل آذر و حامد دهقانان
● نقش رسانه‌های جمعی (به ویژه رسانه ملی) در پشتیبانی از راهبردهای سند چشم‌انداز جمهوری اسلامی ایران / علیرضا پویا
● نقد کتاب «رسانه‌ها و جوانان: منظری رشدی» (استیون جی کرش) / دکتر مریم حسینی انجدانی

آشنایی با 10 نکته ساده درباره مصاحبه

 

ارتباطات > روزنامه‌نگاری - ترجمه امید جهانشاهی:
انجام یک مصاحبه خبری گذشته از دانستن و بکار بستن تکنیک‌ها و مهارت‌های لازم و ضروری، نیازمند تدارک، آمادگی و دقایق و ظرایفی است که غفلت از آنها می‌تواند کار مصاحبه را مشکل یا غیر ممکن کند

مقاله زیر 10 مورد از این نکات ساده اما مهم و ضروری را که خبرنگاران قبل، حین و بعداز هر مصاحبه باید به خاطر داشته و رعایت کنند یادآوری کرده‌است، باهم می‌خوانیم.

1) آماده باشید! همیشه درباره موضوع و شخصی که می‌خواهید با او مصاحبه داشته باشید، مطالعه کنید.

از پرسش‌هایی که دستیار، کتاب و یا مدارک دیگر می‌توانند به آن پاسخگو باشند، بپرهیزید. هنگام تعیین زمان برای قرار مصاحبه از طرف بخواهید تا مدارک و منابع اطلاعاتی دیگری درباره موضوع مورد بحث پیشنهاد کند.

مصاحبه شونده قدر علاقه شما را می‌داند و اغلب مدارک ارزشمندی را پیش از مصاحبه در اختیارتان می‌گذارد. مطمئن باشید که باتری‌های ضبط صوت شما کار می‌کنند. یک نوار اضافه به همراه داشته باشید، همین طور خودکار و دفترچه یادداشت.

2) قواعد مصاحبه را در ذهن مرور کنید! مطمئن باشید مصاحبه شونده از موضوع مصاحبه کاملا مطلع است.

این موضوع به روند مصاحبه در جهت درست کمک می‌کند. به علاوه مصاحبه شونده باید بداند هر چه می‌گوید ضبط می‌شود.

بهتر است این مهم اول مصاحبه یادآوری شود. با این همه بیشتر مقامات دولتی تجربه کافی در برابر رسانه‌ها دارند؛ تا زمانی‌که بعضی از مطالب خارج از ضبط و یا در پس زمینه است به آن اشاره کنند. اما برخی دیگر از کارشناسان متوجه تفاوت‌ها نمی‌شوند.

به یاد داشته باشید که شاید توضیح روشنی نیاز باشد (مخصوصاً زمانی‌که شغل و زندگی شخص مورد نظر با نقل قول کردن در معرض خطر قرار می‌گیرد).

3) خوش قول باشید! بدترین تاثیری که می‌توانید روی مصاحبه شونده بگذارید، تاخیر در مصاحبه است.

4) تیزبین باشید! جزئیات مکان و مصاحبه را به دقت مشاهده کنید؛ این کار به رنگ‌آمیزی مطلبتان کمک می‌کند.

اگر در خانه و یا محل کار با فردی مصاحبه می‌کنید، نگاه دقیقی به اطراف بیاندازید و از آنچه می‌بینید یادداشت بر دارید. مثلا ممکن است عکس های قدیمی وجود داشته باشد که یک نمای شخصی تر از اورا نشان می‌دهد. شاید شما مصاحبه را با یک پیش فرض درباره او شروع و با نظر کاملا متفاوتی تمام کنید.

اما این دقیقا همان چیزی است که شخص مورد نظر شما می‌خواهد. سعی کنید با دیگران صحبت کنید؛ همکاران و دوستان و مطالبی که در مورد وی موجود است، تصویر روشن‌تر و برجسته تریاز وی ارائه می‌دهند.

5) مودب باشید! مصاحبه شونده را دستپاچه نکنید. مهم است که رابطه‌ای نزدیک و مودبانه با مصاحبه شونده داشته باشید.

برخی از مصاحبه‌شوندگان برای راحت صحبت کردن به چند دقیقه زمان احتیاج دارند. حتی اگر فقط سی دقیقه برای مصاحبه زمان دارید، نباید شخص مورد نظرتان را هول کنید. اگر احساس کردید شخص مورد نظرتان عجله دارد، زمان‌تان را با او منطبق کنید.

به یاد داشته باشید افراد متفاوتند و باید وقت بگذارید تا ارزشمندی منابع شما مشخص شود، مخصوصا زمانی که به طرح سوال‌های تکمیلی احتیاج دارید و یا می‌خواهید از آنها به عنوان منبع برای گزارش‌های بعدی استفاده کنید. اگر مصاحبه خوب پیش برود ممکن است از زمان تعیین شده هم بیشتر شود. زمان زیادی را برای قرارهای مصاحبه در نظر بگیریدتا از نظر زمانی به مشکل بر نخورید.

6) گوش کنید اما اگر متوجه نشدید نگران قطع کردن کلامش نباشید! مخاطبان خود را در ذهن داشته باشید! توضیح دادن مطلب برای خوانندگان، یکی از دلایلی است که شما این مصاحبه را انجام می‌دهید.

اگر شخص مورد نظر از زبان و یا توضیحات نامفهوم علمی که تنها برای هم سنخ‌های او قابل فهم است استفاده می‌کند. مودبانه صحبتش را قطع کرده و توضیحات بیشتری بخواهید. هرگز از ندانستن چیزی شرمنده نباشید.

7) سکوت طلاست! دیر یا زود مجبور خواهید شد از مصاحبه شونده پرسش‌هایی کنید که از پاسخ دادن به آنها اکراه دارد. زمانی که شروع به طرح چنین پرسش‌های تحریک آمیزی کردید، پاسخ‌ها احتمالا کوتاه و بی فایده خواهد بود که کلماتش به دقت انتخاب شده‌اند.

حتی شاید هیچ جوابی نگیرید. اگر چنین اتفاقی افتاد، به چشم‌های شخص مورد نظر نگاه کنید و هیچ حرفی نزنید. در اغلب موارد طرف مقابل احساس ناخوشایندی می‌کند و مجدداً اطلاعات را در اختیار شما خواهد گذاشت. اگر این کار موثر نبود، سوال را دوباره بپرسید. همچنین می‌توانید بعدا منابع دیگری را جست وجو کنید که احتمالاً پاسخ سوال شما را دارند.

8 ) تماس چشمی خود را حفظ کنید! خبرنگاری که بیشتر زمان انجام مصاحبه را با خم شدن روی کاغذها و یا نگاه به دفترچه یادداشتش می‌گذراند، به اندازه یک نوار ضبط صوت مقابل صورت مصاحبه شونده آزار دهنده است.

تا جای ممکن در حال یادداشت‌برداری، تماس چشمی‌تان را حفظ کنید. بیاموزید تا یادداشت‌ها را خلاصه شده بردارید، فقط گاه به گاه به پایین نگاه کنید، در این صورت می‌توانید روی مصاحبه تمرکز داشته باشید. این کار مصاحبه را بیشتر شبیه یک گفت و گو می‌کند و باعث می‌شود مصاحبه شونده راحت‌تر باشد.

9 ) قبل از رفتن! از مصاحبه شونده بپرسید که آیا حرف دیگری، سخن پایانی هست که فراموش کرده باشید.

شاید مصاحبه شونده مشتاق باشد تا مطالب مفیدی مطرح کند اما شما حتی به فکرتان نرسیده که سوال کنید. بدون گرفتن شماره تماس و یا آدرس ایمیل و زمان مناسب برای طرح سوالات بعدی جلسه را ترک نکنید.

همیشه از منابع دیگر سوال کنید. شاید همکاران یا دوستان مصاحبه شونده اطلاعات بیشتری داشته و یا برای گفت و گو با شما راغب باشند. از شخص مورد‌ نظرتان به خاطر در اختیار گذاشتن وقتش برای صحبت با شما، قبل از رفتن تشکر کنید.

10) بعد از مصاحبه فوراً یادداشت‌هایتان را بازبینی کنید! تا آخر روز و یا تا آخر هفته، برای بازبینی یادداشت‌هایتان صبر نکنید.

تا زمانی که همه چیز در ذهنتان تازه است فوراً به سراغ آنها بروید. خلاصه نویسی خود را کامل کنید و مشاهدات خود را مشروح بنویسید. تا وقتی که یادداشت‌هایتان را بازبینی و مرتب نکرده‌اید از قرار گذاشتن با همکاران‌تان برای نوشیدن چای صرف‌نظر کنید

هنجارهاي اخلاق حرفه‌اي روزنامه‌نگاري

 

رسانه (13) / محمدرضا نسب‌عبداللهي

 
اخلاق حرفه‌اي روزنامه‌نگاري (Journalism Ethics) دربرگيرنده هنجارهايي است كه روزنامه‌نگاران بايد به آنها پايبند باشند و ناديده گرفتن آنها نيز مي‌تواند به روزنامه‌نگار و رسانه آسيب جدي وارد كند.
اخلاق روزنامه‌نگاري شامل اصولي است كه روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در چالش‌هاي خاصي كه با آن مواجه هستند، بايد به آنها پايبند باشند. روزنامه‌نگاران گاهي در موقعيت‌هاي دشوار تصميم‌گيري قرار مي‌گيرند كه اين اصول مي‌تواند به آنها در انتخاب‌شان كمك كند.
اين هنجارها و اصول را مي‌توان اين‌گونه تقسيم‌بندي كرد:
۱- صداقت در برابر مخاطبان و منابع
۲- دوري كردن از برچسب‌زني و افترا
۳- كاهش دادن زيان‌ها
۴- استقلال
صداقت در برابر مخاطبان و منابع
الف- روزنامه‌نگار در گام نخست بايد تلاش كند تا هنگامي كه به «صحت» اطلاعاتي كه در دست دارد، مطمئن نشده، آنها را به عنوان «خبر يا گزارش» به مخاطب منتقل نكند.
برخي از رسانه‌هاي خبري در ايران بيش از آنكه به دقيق بودن اطلاعات توجه كنند، سرعت انتشار برايشان از اهميت بالاتري برخوردار است. انتشار خبر درگذشت آيت‌الله علي مشكيني، رييس اسبق مجلس خبرگان رهبري پيش از فوت، يكي از بارزترين نمونه‌هايي است كه يكي از خبرگزاري‌هاي ايران چند سال پيش منتشر كرد اما ساعتي پس از انتشار اين خبر به دليل غيرواقعي بودن اطلاعات، ناچار شد اين خبر را حذف كند. رسانه بهتر است دوم شود و خبر دقيق بدهد تا اينكه اول شود اما اشتباه كند.
ب- روزنامه‌نگار نبايد از اعتماد منبع سوءاستفاده كند و بي‌آنكه او متوجه باشد، سخنانش را ضبط و سپس به عنوان مصاحبه منتشر كند. خبرنگار بايد به منبع بگويد كه مي‌خواهد مصاحبه كند يا مي‌خواهد از اطلاعاتي كه به او مي‌دهد در يك گزارش استفاده كند. در صورتي كه خبرنگار چنين نكند و بدون در جريان گذاشتن منبع، سخنان او را منتشر كند، هم از اعتماد منبع سوءاستفاده كرده و هم ممكن است اين منبع را براي هميشه از دست بدهد. اين رفتار غيراخلاقي گاهي ممكن است پيامدهاي حقوقي نيز به دنبال داشته باشد.
ج- با گسترش روزنامه‌نگاري آنلاين، حجم توليد محتواي رسانه‌اي در فضاي اينترنت و «سرقت ادبي» افزايش يافته است. بسياري از سايت‌هاي خبري، توليدات متني يا تصويري رسانه‌ها را بي‌آنكه به نام منبع اشاره كنند، بازانتشار مي‌دهند. براي توليد يك خبر، گزارش و مصاحبه يا تهيه يك عكس، زحمت فراواني كشيده مي‌شود و شايسته نيست رسانه‌ها از توليدات ديگران بدون ذكر نام منبع استفاده كنند.
د- رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران نيز مانند همه ديگر انسان‌ها و سازمان‌ها اشتباه مي‌كنند. هر چند در كار رسانه‌اي بايد شمار اشتباهات را كاهش داد تا اعتماد مخاطب به رسانه آسيب نبيند اما در برابر اشتباهات احتمالي نبايد سكوت كرد و سر زير برف فرو برد. مخاطبان دير يا زود متوجه اشتباهات رسانه مي‌شوند. اگر رسانه از اشتباهي كه انجام داده، عذرخواهي كند؛ مخاطب مي‌پذيرد كه رسانه تلاش مي‌كند تا كمتر عيب و نقص داشته باشد.
البته شمار اشتباهات نبايد آنقدر بالا رود كه مخاطبان‌تان را از دست بدهيد.
هـ- اگر منبعي، اطلاعاتي را در اختيار روزنامه‌نگار گذاشت و خواست نامش فاش نشود، حتما بايد هويت او را نزد خود نگه داريد.
مساله مهم ديگر اين است كه خبرنگار و رسانه نبايد براي انتشار اطلاعات تاييدنشده از پوشش «منبع آگاه» استفاده كنند و با چنين روشي مخاطب را فريب دهند. براي انتشار هرگونه اطلاعات بايد منابعي صحت و واقعيت آن را تاييد كنند. اگر منبعي پيدا نشد كه اطلاعات به‌دست‌آمده را تاييد كند، بهتر است از انتشار آن خودداري كرد و به روش‌هاي فريبكارانه مانند اعلام دروغين «منبع آگاه» متوسل نشد.
دوري كردن از برچسب‌زني و افترا
رسانه‌ها نبايد وارد فضايي شوند كه در آن بخواهند عليه شخصيت‌هاي حقيقي يا حقوقي به افترازني بپردازند.
رسانه‌اي كه به افراد «برچسب» بزند و به‌طور مداوم به افترازني مشغول باشد، خيلي سريع جايگاه خود را از دست مي‌دهد.
رسانه جايي است براي انتشار مطالب عيني و نه تريبون برچسب‌زني. آلوده‌كردن رسانه به افترازني و دروغ‌پراكني عليه افراد نه‌تنها با هيچ اصلي از اصول روزنامه‌نگاري سازگار نيست بلكه دقيقا رسانه را از چارچوب‌هاي استاندارد روزنامه‌نگاري خارج مي‌كند.
كاهش دادن زيان‌ها
الف- رسانه‌ها هنگام انجام وظايف حرفه‌اي خود نبايد باعث به خطر افتادن ديگران شوند. ممكن است رسانه بخواهد با فردي مصاحبه كند اما اين را نيز مي‌داند كه ممكن است اين مصاحبه، هزينه بسيار سنگيني براي او ايجاد كند. در چنين مواقعي، مشاوران حقوقي رسانه‌ها مي‌توانند به كمك روزنامه‌نگاران بيايند و آنها را براي تصميم‌گيري واقع‌بينانه ياري دهند.
ب- كودكان خيلي آسيب‌پذيرند. در خبرهايي كه به كودكان مربوط مي‌شود بايد نهايت دقت را به كار برد تا آسيبي به آنها نرسد. به عنوان نمونه عكس و نام كودكاني كه قرباني تجاوز جنسي شده‌اند، بهتر است منتشر نشود. چون انتشار عكس يا نام اين كودكان ممكن است در آينده آنها اثر منفي بگذارد.
ج- در هنگام تهيه خبر، مصاحبه و گزارش در خصوص كساني كه به بلايي دچار شده‌اند، نبايد رفتاري داشت كه باعث «نمك پاشيدن بر زخم آنها» شود. خبرنگاران در هنگام تهيه چنين گزارش‌هايي و روبه‌روشدن با آسيب‌ديدگان بايد به شدت مراقب رفتار خود و نوع پرسش‌هايشان باشند.
استقلال حرفه‌اي
الف- روزنامه‌نگار نبايد وارد فعاليت‌هاي سياسي شود. درگيرشدن روزنامه‌نگار با فعاليت سياسي، استقلال او را نقض مي‌كند و باعث مي‌شود به جاي «وفاداري به شهروندان» به سياستمداران وفادار باشد.
ب- در هنگام تهيه خبر، گزارش و مصاحبه اگر با يك پيشنهاد چشمگير مالي مواجه شديد، بدانيد كه راه را درست آمده‌ايد و روي سوژه مهمي دست گذاشته‌ايد. اما اگر مي‌خواهيد روزنامه‌نگار بمانيد، چاره‌اي جز چشم‌پوشي از پيشنهاد مالي نداريد. اگر اين پيشنهاد مالي را پذيرفتيد، ديگر نخواهيد توانست گزارشي تهيه كنيد كه به درد مخاطب بخورد. در چنين موقعيت‌هايي به احتمال فراوان «هواي» مسوولان را خواهيد داشت تا «هواي» مردم.
ج- با منابع‌تان آنقدر دوست و صميمي نشويد كه اگر زماني خواستيد درباره او بنويسيد، دچار ترديد شويد. پايبندي به معيارهاي اخلاقي روزنامه‌نگاري، تضمين‌كننده رفتار حرفه‌اي يك رسانه است. هر چقدر رسانه تلاش كند تا در چارچوب اين اصول چهارگانه رفتار كند، به همان اندازه به سمت «حرفه‌اي شدن» گام بر مي‌دارد.
شماري از رسانه‌ها نيز كه برايشان «اخلاق روزنامه‌نگاري» مهم نيست، هم از معيارهاي حرفه‌اي به شدت فاصله مي‌گيرند و هم در جذب مخاطب و ايجاد اعتماد با سد بزرگي روبه‌رو مي‌شوند

میانبر کیبرد مفید برای افزایش کارایی در ویندوز

 

اگر شما خود را یک کاربر حرفه ای یا حتی آماتور پی.سی بدانید، حتما ارزش میانبر های کیبرد در افزایش کارایی را درک می کنید. تقریبا اکثر کاربران، برای کار هایی مثل کپی و پیست کردن متن هایشان از کیبرد استفاده می کنند. یا وقتی وضع پایداری ویندوز وخیم می شود از میانبری مثل Ctrl + Alt + Delete استفاده می کنند. این ها میانبر های رایج و جا افتاده ای در میان کاربران هستند. اما یک بخش دیگر هم از میان بر ها هستند که در چند سال اخیر به ویندوز اضافه شده اند. اما متاسفانه بسیاری از کاربران از آن ها بی اطلاع هستند. بنابر این اگر می خواهید به طور مختصر و مفید با 15 میانبر عالی برای افزایش کارایی، آشنا شوید؛ در ادامه مطلب همراه ما باشید.

- تکان دادن یک کلمه ای اشاره گر با هر حرکت:

مشغول تایپ هستید. نگاهی به صفحه مانیتور می اندازید و می بینید یک کلمه در وسط خط شما اشتباه تایپ شده. احتمال زیاد از کلید های جهت دار کیبرد برای رسیدن به آن کلمه و ویرایشش استفاده می کنید. اشاره گر با هر بار فشار دادن کلید های جهت دار، یک حرف به عقب یا جلو می رود. از این به بعد کلید Ctrl را هم درگیر کنید تا اشاره گر مجبور شود یک کلمه به جلو/عقب برود. به این ترتیب سرعت شما افزایش خواهد یافت.

- انتخاب یک کلمه ای متون با هر حرکت:

گاهی وقتی مشغول تایپ هستید و متوجه اشتباه بودن چند کلمه می شوید، شیفت را می گیرید و با کلید های جهت دار ویندوز کلمه های غلط را انتخاب کرده، ویرایش می کنید. در این هنگام با هر بار زدن کلید های جهت دار، یک حرف انتخاب می شود. اما اگر دوباره به سراغ کلید Ctrl بروید، می توانید با هر بار زدن کلید، یک کلمه را انتخاب کنید.

- حذف یک کلمه با هر حرکت:

کاملا طبیعی است که برای حذف کلمات از کلید Backspace استفاده کنید. اما این کلید هم حرف ها را پاک می کند. برای عملکرد سریع تر لازم است Ctrl را هم همراه بک اسپیس فشار دهید تا با هر بار فشار دادن این دکمه یک کلمه از متنتان پاک شود.

- انتخاب تمام متن های خط فعلی:

برای این که بخواهید متن ها را در خط فعلیتان انتخاب کنید، راه درازی پیش رو ندارید! کافی است کلید شیفت را با دکمه Home یا End ترکیب کنید تا این عمل انجام شود. ضمنا یادتان باشد اگر کلید شیفت را با Home بگیرید، متون از اول خط تا جایی که اشاره گر در آن قرار دارد انتخاب می شوند. اما اگر از دکمه End استفاده کنید. متون از مکان اشاره گر تا انتهای خط انتخاب می گردند.

- کوچک کردن تمامی پنجره ها:

می خواهید با یک حرکت تمام پنجره هایتان را مینیمایز (کوچک) کنید؟ از ترکیب کلید های ویندوز و M استفاده نمایید.

- بین پنجره ها بچرخید:

اگر به هر دلیلی لازم شد بین پنجره های باز یا بسته گردشی داشته باشید، می توانید از ترکیب کلید های ویندوز و Tab استفاده کنید. در ویندوز 7 و ویستا، این کار در نمایی سه بعدی و لذت بخش انجام می پذیرد.

- کامپیوتر را قفل کنید:

مطمئنا بازگشت به صفحه ی ورود پسورد و به عبارتی قفل کردن کامپیوتر، کاری است که با کیبرد، راحت تر و لذت بخش تر می شود. کلید ویندوز را با L ترکیب کنید و خلاص!

- بالا آوردن تسک منیجر:

هنگامی که یک برنامه هنگ می کند یا از کنترل خارج می شود، تسک منیجر اهمیتی خارق العاده می یابد. گاهی اوقات تسک بار هم از کنترل خارج شده و راهی به جز Ctrl + Alt + Delete باقی نمی ماند. اما گاهی همین راه هم مسدود می شود. در این گونه وضعیت ها کلید های Ctrl + Shift + Esc در را برایتان باز می کنند و شما را به تسک منیجر می برند.

- گرفتن اسکرین شات از پنجره فعال:

کلید Prt Scr (پرینت اسکرین) همیشه برای گرفتن اسکرین شات از صفحه محیا است. اما گاهی ما فقط نیاز داریم که از پنجره ی فعال اسکرین شات بگیریم. در این هنگام باید از چاشنی Alt استفاده کنیم. پس با ترکیب Alt + Prt Scr امکان اسکرین شات گرفتن از پنجره فعال محیا می شود.

- تغییر نام یک فایل:

برای تغییر نام معمولا دو گزینه متداول وجود دارد. یکی کلیک راست و انتخاب Rename است. دیگری دو بار کلیک کردن با فاصله. اما یک راه دیگر هم وجود دارد و آن انتخاب فایل و فشردن کلید F2 است. این کار یک تغییر نام ساده نیست، بلکه فراتر از آن است! فرض کنید 5 فایل متنی دارید که می خواهید آن ها را با یک قالب خاص نام گذاری کنید. به طوری که همه ی آن ها دارای حرف Text باشند. کافی است فایل های مورد نظر را انتخاب کرده و F2 را فشار دهید. نام فایل ها به این صورت تغییر خواهد کرد: Text(1) – Text(2) – Text(3)

- زوم کردن:

برای زوم کردن، از این به بعد به جای استفاده از ابزار ذره بین نرم افزار مربوطه و یا فشار دادن یک دکمه خاص، از ترکیب Ctrl و اسکرول موس استفاده نمایید. این کار در طیف گسترده ای از نرم افزار ها جواب می دهد و واقعا پر کاربرد است.

- برگشتن به حالت زوم نرمال:

اگر از میانبری که در بالا ذکر شد، در مرورگرتان استفاده کنید؛ احتمالا در برگشتن به حالت نرمال کمی دچار مشکل خواهید شد. چرا که اولا شما حالت نرمال را گم می کنید، دوما مرورگرتان کمی کند عمل می کند. این مساله در باره بعضی از نرم افزار ها مانند مرورگرها هم صادق است. پس برای حل این مشکل کافی است کلید های Ctrl + 0 را بگیرید و به حالت نرمال بازگردید.

- یک تب جدید درمرورگر باز کنید:

باز کردن یک تب جدید در مرورگر اصلا کار سختی نیست. چه با موس باشد؛ چه با کیبرد. اما به هر حال ممکن است بعضی ترجیح دهند برای این کار از میانبر کیبردی اش استفاده کنند. میانبری که عبارت است از Ctrl و T.

- باز کردن تب های بسته شده:

شاید از بستن یک تب، احساس ندامت و پشیمانی کنید. در این مورد من شخصا استفاده از میانبر کیبردی را به هر روش دیگری ترجیه می دهم. پس Ctrl + Shift + T را فشار داده و خیال خودتان را راحت کنید.

- فوکوس کردن روی جعبه ی جستجو / URL در مرورگر:

با ترکیب کلید های Ctrl + L می توانید به سرعت روی بخش جستجو یا بخش وارد کردن URL در مرورگرتان فوکوس کنید. این کار می تواند سرعت شما را تا حد زیادی هنگام جستجو افزایش دهد.

قدرت ارتباطات؛ امتداد سه گانه کاستلز

دانش ارتباطات - احسان شاقاسمی

در بین نظریه پردازان علم ارتباطات، مانوئل کاستلز یک نویسنده متمایز است. کاستلز حوزه های جامعه شناسی شهری، مطالعات سازمانی، مطالعات فضای مجازی، جنبش های اجتماعی، جامعه شناسی فرهنگ و اقتصاد سیاسی را در کنار هم مطالعه می کند تا یک تحلیل بین رشته ای از جهان پیچیده رسانه ای شده امروز به دست دهد.

این جامعه شناس اسپانیایی به خاطر نظریاتش در مورد جامعه شبکه ای و ارتباطات به یکی از مراجع معتبر علوم ارتباطات تبدیل شده است. طبق آمار موجود، بین سال های 2000 تا 2006 نوشته های کاستلز مآخذ بیشترین مقالات علم ارتباطات در جهان بوده است و همچنین در حوزه علوم اجتماعی وی از این حیث در رده چهارم قرار می گیرد.

کاستلز در سال 1942 در آلباسته واقع در اسپانیا به دنیا آمد. ایام نوجوانی در زمان حاکمیت فرانکو در نتیجه فعالیت های سیاسی مجبور شد از اسپانیا به فرانسه بگریزد. کاستلز توانست در سن بیست سالگی در فرانسه مدرک کارشناسی بگیرد. سپس مدرک دکتری خود را در رشته جامعه شناسی از دانشگاه سوربن اخذ کرد و بین سال های 1967 تا 1979 به عنوان استاد در همان دانشگاه تدریس کرد. سال 1979 کاستلز به عنوان پروفسور در زمینه های علوم اجتماعی و برنامه ریزی شهری و منطقه ای در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی مشغول به تدریس و تحقیق شد. سال 2001 کاستلز به صورت همزمان در دانشگاه اوبرتا دو کاتالونیا در بارسلونا و دانشگاه کالیفرنیا، به کار پرداخت. او در سال 2003 از برکلی به دانشگاه کالیفرنیای جنوبی نقل مکان کرد که این همکاری تا کنون ادامه دارد. کاستلز تا به حال در 300 مرکز علمی و دانشگاهی در 46 کشور جهان سخنرانی علمی داشته است. او مولف 22 کتاب است و در تالیف 21 کتاب دیگر هم همکاری داشته است. بیش از صد مقاله هم از وی در مجلات معتبر بین المللی به چاپ رسیده است.

شناخته شده ترین کار کاستلز در ایران کتاب سه گانه «عصر اطلاعات: اقتصاد، جامعه، و فرهنگ» بوده که بین سال های 1996 تا 1998 منتشر شده است. در واقع، این نظریه نتیجه بررسی های وی از دهه هفتاد میلادی به این سو بوده است. دو نظریه، محور دیدگاه های کاستلز است: نظریه اول که در دهه 1970 توسط وی پایه گذاری شد، نظریه «جامعه شناسی شهری مارکسیستی» بود که در آن بر اهمیت فعالیت های اجتماعی در جوامع شهری تاکید می شد. کاستلز با مطرح کردن عبارت «مصرف جمعی»، بسیاری از فعالیت های اجتماعی (مانند مصرف سوخت و استفاده از مسکن) را که در بعضی جوامع معنای سیاسی پیدا کرده اند دوباره به زندگی اجتماعی و شهری برگرداند و همچنین استفاده از فن آوری جدید را که در کشورهای بلوک شرق به ابزار سیاسی تبدیل شده بود در خدمت توسعه جوامع شهری قرار داد. محور دوم عبارت بود از مفهوم «فضای جریان ها» که در آن، شبکه مرکز جریان فعالیت های مختلف جامعه است و کلیه فرآیندهای جامعه حول این مرکز انجام می شود.

کتاب قدرت ارتباطات[1] که در میانه سال 2009 و به وسیله انتشارات دانشگاه آکسفورد در 590 صفحه منتشر شد را می توان ادامه و تکمیل کننده سه گانه ای دانست که کاستلز 12 سال پیش منتشر کرده بود. با این حال اگر بخواهیم این کتاب را تنها به یکی از آن سه جلد پیشین ربط دهیم، باید آن را ادامه جلد دوم از این سه گانه بدانیم که با نام قدرت هویت[2] در سال 1997 منتشر شد. کاستلز در این کتاب جدید بر نقش شبکه های ارتباطی در قدرت سازی در جامعه و مخصوصا قدرت سیاسی تاکید می کند. او قدرت را «ظرفیت نسبی [تعریف می کند] که یک کنشگر اجتماعی را قادر می سازد تا به صورت ناهمسنگ به روش هایی که در جهت خواست، منافع و ارزش های کنشگران قدرتمند عمل می کند و بر تصمیمات سایر کنشگران اجتماعی اثر بگذارد» (صفحه 10). قدرت یک ویژگی افراد یا گروه ها نیست بلکه یک رابطه است. این تعریف به صورت آشکار با شبکه ها و جامعه شبکه ای که موضوع اصلی این کتاب است، تناسب دارد.

ادعای اصلی کاستلز این است که 1) شبکه های ارتباطی نقش اصلی را در قدرت سازی در هر شبکه ای، از جمله شبکه های شرکتی، مالی، صنایع فرهنگی، فناوری یا شبکه های قدرت، دارند و 2) برنامه ریزی تک شبکه ها و انتقال میان شبکه های مختلف منابع اصلی قدرت هستند. او حتی می گوید که برنامه ریزان شبکه ها (شرکت های رسانه ای، نهادهای همگانی، ناشران، سردبیران، متخصصان) و انتقال دهندگانی مثل روپرت مرداک که شبکه های رسانه ای، فرهنگی، سیاسی و مالی را به هم پیوند می دهد، دارندگان قدرت در جامعه شبکه ای هستند (صفحه 429). از نظر کاستلز برنامه ریزان و انتقال دهندگان فرد نیستند، آنها موقعیت های شبکه ای هستند که در کنشگران اجتماعی تنمند شده اند. «مرداک یک گره است، هرچند این گره یک گره مهم است» (صفحه 429).

کاستلز چهار شکل قدرت در شبکه ها را از هم متمایز می کند. البته عناوینی که او به این اشکال قدرت می دهد کمی گیج کننده اند.

1) قدرت شبکه بندی.[3] قدرت شبکه بندی قدرتی است تعیین می کند چه کسی و چه چیزی در شبکه وارد شود. برنامه ریزان از طریق کردارهای دروازه بانی می توانند به یک فرد، یک رسانه یا یک پیام اجازه دهند که به یک شبکه وارد شود یا نه. یکی از مهم ترین ادعاهای کاستلز در این کتاب پیدایش آن چیزی است که اصطلاحا خود-ارتباط جمعی[4] نامیده است و به معنی استفاده از رسانه های نوین برای پیام های خصوصی است که از آن طریق توده ها می توانند در کنار ارتباطات سنتی به یکدیگر دسترسی پیدا کنند، و این باعث شده که ظرفیت دروازه بانی برنامه ریزان تضعیف شود. علاوه بر آن، در فضای جدید ظرفیت برنامه ریزی مجدد هم ایجاد و تقویت می شود.

2) قدرت شبکه ای.[5] قدرت شبکه ای قدرت پروتکل های ارتباطات شبکه ای است. ابداعی که بیش از همه چیز اینترنت را تحت تاثیر قرارداد، پروتکل ارتباطی[6] یا تی سی پی/آی پی بود. برای برقراری ارتباط میان رایانه ها و سیستم هایی که با هم تفاوت بسیار دارند، و برای اتصال شبکه های بسیاری که معماری و ویژگی های متفاوت دارند، نیاز به وجود پروتکل داریم. در سال 1973 یک گروه کاری مرکب از افرادی از آرپا، دانشگاه استنفورد، بی بی ان، و یو سی ال ای، پروتکل کنترل انتقال[7] (تی سی پی) را ایجاد کردند که به همراه پروتکل اینترنت (آی پی) هسته مرکزی اینترنت را -حتی- تا امروز تشکیل می دهند. برای این که اینترنت بتواند اهداف تجاری و اطلاعاتی را تامین کند، تولید کنندگان باید بر پروتکل های فنی ای که برای کاربران امکان انتقال و دسترسی موفقیت آمیز به داده ها را فراهم می کنند، توافق داشته باشند. هرچند پروتکل ها آشکارا به همگان خدمت کرده اند اما این استانداردها می توانند به کسانی که به لحاظ مالکیتی صاحبان استانداردها هستند یا در به کار گیری این استانداردها امتیاز ویژه ای دارند سود کلانی برساند.

کاستلز این انگاشت فنی را می گیرد اما آن را در ارتباط با شبکه های ارتباطی به معنای وسیع آن به کار می گیرد. ارتباط شبکه های اجتماعی باید استانداردهای تنمند شده در شبکه های ساختاری و مدیریتی را اقتباس کند. کاستلز به عنوان مثال در خود-ارتباط جمعی مشخص می کند که تنوع و گونه گونی اشکال باعث می شود که گسترده انتشار پیام ها در جهان امروز ما از کنترل خارج شود.

3) قدرت شبکه ای شده.[8] قدرت شبکه ای شده به معنی تسلط گره های خاصی بر سایر گره ها در شبکه است. این در واقع قدرت مدیریتی، برجسته سازانه، وابسته به سردبیری و قدرت تصمیم سازانه در سازمان هایی است که شبکه دارند.

4) قدرت شبکه ساز.[9] قدرت شبکه ساز به معنی ظرفیت ایجاد و برنامه ریزی یک شبکه چند رسانه ای یا ارتباط جمعی سنتی است. شرکت های رسانه ای چه خصوصی و چه دولتی باشند، دارای قدرت شبکه سازی هستند. در تحلیل کاستلز این نوع قدرت مهم ترین شکل قدرت است. این بدان معناست که انتقال دهندگان و برنامه ریزان، صاحبان قدرت در جامعه شبکه ای هستند. البته برنامه ریزی مجدد به وسیله خود-ارتباط جمعی می تواند این وضعیت را به چالش بکشد.

یکی از مفاهیم جدیدی که کاستلز در این کتاب به آن توجه خاصی نشان داده خود-ارتباط جمعی است. از نظر کاستلز ارتباطات نوین ارتباط جمعی است چرا که می تواند بالقوه به مخاطبان در مقیاس جهانی دسترسی پیدا کند. او به ارسال ویدئوها بر روی سایت یوتیوب، منتشر کردن وبلاگ به وسیله پیوندهای آر اس اس، و فرستادن یک پیام الکترونیکی برای تعداد زیادی اشاره می کند. همچنین، کاستلز این نوع ارتباط را خود-ارتباط می نامد چرا که تولید پیام ها خود-ساخته هستند، برای افراد خاصی فرستاده می شوند و از منابع اینترنتی خاصی استفاده می کنند. سه شکل ارتباطی (میان شخصی، جمعی، خود ارتباط جمعی) در کنار هم عمل می کنند، با هم تعامل دارند و همدیگر را تکمیل می کنند. آنچه به لحاظ تاریخی جدید محسوب می شود این است که «همه اشکال ارتباطی در یک ترکیب واحد، تعاملی و دیجیتال هایپرتکست مفصل بندی می شوند» (صفحه 55).

همچنین، کتاب قدرت ارتباطات می کوشد با توجه به اتفاقات و حوادثی که در یک دهه گذشته در جهان ما روی داده، مباحث مطرح شده در کتاب قدرت هویت را که 12 سال پیش نوشته شده بود را تصحیح و تکمیل کند. کاستلز از دو منظر کاری بسیار مهم در اصلاح کتاب قبلی خود انجام داده است. کتاب پیشین بیشتر به خودها و هویت های انسانی می پرداخت اما در کتاب قدرت ارتباطات کاستلز به واقع روانشناسی را کشف کرده است. معنا در این کتاب به مفهوم اصلی در تحلیل بدل شده است. او از نظریات روانشناسان عصب شناختی مثل آنتونیو داماسیو که بانی چرخش از کنش شناختی و منطقی به کنش زیست شناسی و احساسات است بهره می برد. این رویکرد به او کمک می کند تا تحلیل های فوق العاده ای در مورد سیاست های رسانه ای و کمپین های رسانه ای به عنوان ترکیبی از منطق و احساسات ارائه کند. برای مثال او به کمپین نظام مند گمراه سازانه رسانه های جمعی دولت بوش اشاره می کند که مردم آمریکا را به ورطه جنگ عراق انداخت و توضیح می دهد که چرا این کمپین موفق شد. در این بخش او از نظریه چارچوب بندی خبری که انتمن یکی از بانیان اصلی آن بود بهره می برد.

هنگامی که مانند ماه های پیش از حمله آمریکا به عراق در سال 2003، تنها یک چارچوب خبری در روزنامه ها وجود داشته باشد -یعنی همان چارچوبی که صدام را یک تهدید جدی برای آمریکا نشان می داد- فضای خبری جامعه با یک تک چارچوب اشغال می شود و تحریف خبری^[10] ایجاد می شود. پژوهشی با انتخاب یو اس ای تودی به عنوان یک نمونه از روزنامه های جریان اصلی در آمریکا نشان می دهد که چگونه برساخت فرهنگی و سیاسی از منطق حمایت کننده شعار جنگ علیه ترور بازنمایی کننده یک اصل سازماندهی کننده است که باعث می شود این چارچوب به صورت گسترده ای پذیرفته شود و میدان برای حمله به عراق آماده شود.

پژوهش دیگری با مطالعه صفحه اول 246 وب سایت خبری بین المللی در ساعات آغازین حمله به عراق در سال 2003 نشان می دهد که چارچوب های خبری وب سایت های آمریکایی بسیار متفاوت از چارچوب های خیری رسانه های دیگر نقاط جهان بوده اند. سایت های خبری آمریکایی بیشتر به درگیری های نظامی، مسائل انسانی و پوشش رسانه خود در جنگ پرداخته اند، حال آن که وب سایت های بین المللی بیشتر چارچوب مسوولیت پذیری را اتخاذ کرده بودند. پژوهش دیگری با تحلیل محتوای دیداری 1305 عکس مربوط به جنگ عراق در نیویورک تایمز به نمایندگی از مطبوعات آمریکا و گاردین به نمایندگی از مطبوعات بریتانیا نشان داده که هرچند تاکید بر هزینه های انسانی جنگ که بیشتر بر غیر نظامیان عراقی تحمیل می شده بی سابقه بوده، اما تصاویر کشته شدگان نظامی آمریکا و انگلیس بسیار کم بوده اند.

اقدام دیگری که کاستلز در تکمیل کتب سه گانه خود انجام داده، توجه به تلاش برای سلطه بر شبکه ها به وسیله برنامه ریزی و برنامه ریزی مجدد است. عدم توجه به این مبحث در سه گانه پیشین انتقادات زیادی را متوجه کاستلز کرده بود. در کتاب قدرت ارتباطات کاستلز آشکار می گوید که «منطق» شبکه ها را می توان تغییر داد (صفحه 36). او تلاش می کند تا این ادعا را با برشمردن تعدادی از مطالعات موردی که نشان می دهند شبکه ها چگونه مجددا برنامه ریزی می شوند، ثابت کند.

در نهایت، کاستلز ادعا می کند که این کتاب آغازی بر شکل گیری یک نظریه ارتباطی از قدرت است. البته تلاش برای ربط دادن ارتباطات و قدرت چیز جدیدی نیست اما کاری که کاستلز در این کتاب انجام می دهد، ارائه یک پارادایم و «یک رویکرد روش شناسانه» و معرفی تعدادی فرضیه های کلی است (صفحه 430). این کتاب برای اثبات ادعاهای خود ده ها مطالعه موردی فوق العاده را برمی شمرد.

خواندن این کتاب برای خوانندگان فارسی زبان ارزش ویژه ای دارد: 1) این کتاب با توجه به روزآمدی، برای ارائه تبیین درست از فضایی که بشر شناخت اندکی از آن دارد، استفاده از اهمیت خاصی برخوردار است. در واقع، این کتاب آخرین کتابی است که این متفکر به رشته تحریر در آورده است؛ 2) مانوئل کاستلز یکی از بزرگ ترین (اگر نه بزرگ ترین) نظریه پرداز قدرت ارتباطات است؛ 3) این کتاب امتداد سه گانه کاستلز است که با توجه به بیش از یک دهه از انتشار آنها، لازم است خواننده فارسی زبان از نظرات جدید کاستلز آگاه شود؛ 4) خواننده فارسی زبان با خواندن این کتاب می تواند نسبت به کتاب های پیشین کاستلز که برخی از آنها به زبان فارسی ترجمه نشده اند اشراف پیدا کند؛ 5) این کتاب حاصل ترکیب رویکردهای مختلف علمی است و از این بابت تبیین های آن قدرتمندتر هستند؛ 6) کاستلز در این کتاب برای اثبات ادعاهای خود دائما از مطالعات معتبر استفاده کرده است؛ 7) اندیشمندان و متفکران زیادی در دنیا این کتاب را برای دانشجویان و پژوهگشران عرصه ارتباطات توصیه کرده اند؛ و 8) رسانه های نوین در جامعه ایران رشدی بسیار سریع داشته اند. تخمین زده می شود که در حال حاضر 32 میلیون کاربر اینترنت در ایران وجود داشته باشد که اثرات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حتی شناختی این رسانه های نوین در جامعه ایران مطالعه دقیق اثرات محتوایی و ذاتی این رسانه ها در بقیه کشورهای جهان را الزامی می کند